Trwa ładowanie...

Tularemia - objawy, diagnostyka, leczenie

Tularemia (inaczej gorączka zajęcza) to odzwierzęca choroba bakteryjna, którą najczęściej zarażają gryzonie, jej nosicielami są również psy, koty i ptaki. Choroba występuje w Europie, Ameryce Północnej i Chinach, głównie na obszarach zalesionych, dlatego zalicza się ją do chorób zawodowych leśników. Bakterie Francisella tularensis, które wywołują tularemię, przenikają do organizmu przez ranę kąsaną, a czasami również spojówki. Zarazić można się też przez ugryzienie kleszcza, pchły czy komara, które przenoszą chorobę, a także drogą wziewną (wdychanie zakażonego bakterią kurzu), pokarmową czy kontaktową. Nie występują zarażenia między ludźmi.

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Dlaczego warto robić screening?"

spis treści

1. Tularemia - objawy

Bakteria Francisella tularensis wnika do wnętrza komórek zainfekowanego organizmu. Atakuje ona głównie makrofagi, rodzaj krwinek białych, czyli tych odpowiedzialnych za odporność organizmu. Dzięki takiemu działaniu choroba jest w stanie zająć wiele organów i układów – płuca, wątrobę, układ limfatyczny i oddechowy.

Objawy tularemii nie pojawiają się od razu: okres wylęgania to 1-14 dni, najczęściej między 3. a 5. dniem.

Tularemia - zdjęcia
Tularemia - zdjęcia

Do zakażenia dochodzi w czasie styczności z chorymi zwierzętami.

zobacz galerię

Ta choroba odzwierzęca objawia się:

  • powiększonymi i ropiejącymi węzłami chłonnymi,
  • nagłą i wysoką gorączką,
  • dreszczami,
  • biegunką,
  • bólami mięśniowymi,
  • bólami stawowymi,
  • bólami głowy,
  • obniżeniem masy ciała,
  • brakiem apetytu,
  • postępującym osłabieniem,
  • owrzodzeniami na skórze i w jamie ustnej,
  • zaczerwienieniem i pieczeniem oczu.

W niektórych przypadkach występuje także posocznica. Dość częste w przypadku zakażenia bakterią Francisella tularensis są zapalenia gardła i zapalenia płuc, które wywołują suchy kaszel i gorączkę. Tularemia może doprowadzić także do śmierci, w 1-2,5 proc. przypadków prowadzi do śmierci nawet mimo leczenia. W przypadku braku leczenia śmiertelność wynosi ok. 10 proc.

2. Tularemia - diagnostyka i leczenie

Wyróżniamy postacie kliniczne tularemii: skórno-węzłową, która występuje najczęściej, płucną, która ma najcięższy przebieg, jako śródmiąższowe zapalenie płuc, żołądkowo-jelitową oraz postać węzłowo-oczną, wrzodziejąco-węzłową, anginową, wziewną, trzewną i septyczną.

Ta choroba zakaźna rozwija się nagle, pojawia się wysoka gorączka, ból głowy, mięśni, gardła, suchy kaszel, czasem biegunka, wymioty, a następstwem jest utrata masy ciała, osłabienie organizmu. Aby mieć pewność, że objawy oznaczają tularemię, a nie inną chorobę, niezbędne są badania serologiczne, a także biopsja dotkniętych chorobą tkanek (np. węzłów chłonnych, jeśli są owrzodzone i powiększone). Stosuje się także tzw. hodowlę, na podstawie pobranych próbek odkrztuszanej wydzieliny lub śliny.

W leczeniu tularemii wykorzystuje się farmaceutyki, przede wszystkim podaje się antybiotyki: aminoglikozydy i tetracykliny. Poprawę odnotowuje się zazwyczaj już po dwóch dobach od rozpoczęcia leczenia. Należy poinformować lekarza, jeśli osoba zainfekowana jest w ciąży, ma obniżoną odporność lub uczulenie na leki. Profilaktyka natomiast obejmuje szczepienie osób w grupie ryzyka, ostrożność przy kontakcie ze zwierzętami oraz używanie specjalnych aerozoli odstraszających owady podczas pobytu na świeżym powietrzu.

Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza.

Polecane dla Ciebie
Komentarze
Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Pomocni lekarze
    Szukaj innego lekarza