Trwa ładowanie...
Bilans miesiąca
Przeczytaj najnowszy bilans abcZdrowie Temat miesiąca: ALERGIE

Leukomalacja okołokomorowa – przyczyny, objawy i diagnostyka

Leukomalacja okołokomorowa, inaczej uszkodzenie istoty białej, to jedno z najczęstszych zaburzeń, które prowadzą do uszkodzenia mózgu. Jej przyczyną jest niedokrwienie i niedotlenienie okołokomorowej części mózgu. Sytuacja jest poważna, ponieważ nie ma możliwość zregenerowania uszkodzonych obszarów tkanki. Jakie są objawy patologii? Czy można ją leczyć?

Zobacz film: "Polacy żyją aż 7 lat krócej niż Szwedzi"

spis treści

1. Co to jest leukomalacja okołokomorowa?

Leukomalacja okołokomorowa (periventricular leukomalacja, PVL), znana również jako encefalopatia niedokrwienno-niedotlenieniowa (Hypoxic-Ischemic Encephalopathy HIE) to uszkodzenie istoty białej mózgu. Gdy dochodzi do zniszczenia tkanki mózgowej, rozwijają się torbiele (cysty). Zmiany te mają tendencję do zlewania się i tworzenia zwapnień. Patologia charakteryzuje się zmiękczeniem lub martwicą istoty białej w pobliżu komór bocznych, zlokalizowanych w górnej części mózgu.

PVL jest konsekwencją niedotlenienia (niedostatecznego poziomu tlenu) lub niedokrwienia okołokomorowej części mózgu, to jest obszarów leżących pod wyściółka komór bocznych, gdzie stykają się granice unaczynienia z kręgu tętniczego przedniego i tylnego. Patologia najczęściej pojawia się u dzieci z porodu zagrożonego, wcześniaków i noworodków o wadze urodzeniowej mniejszej niż 1500 g. Niemowlęta z największym ryzykiem rozwoju leukomalacji okołokomorowej to dzieci poniżej 32 tygodnia ciąży.

Generalnie częstość występowania PVL jest odwrotnie proporcjonalna do masy urodzeniowej i wieku ciążowego. Oznacza to, że im mniejsze i wcześniej urodzone dziecko, tym bardziej podatne jest na wystąpienia leukomalacji okołokomorowej z powodu zmniejszonej ilości tlenu.

2. Przyczyny leukomalacji okołokomorowej

Patologia może rozwinąć się zarówno w czasie ciąży z powodu złej opieki prenatalnej, podczas porodu (uraz, źle prowadzona akcja porodowa, komplikacje w okresie okołoporodowym), jak i po nim. Na wystąpienie HIE, w przebiegu którego dochodzi do uszkodzenia głównie istoty białej mózgu, wpływa wiele czynników zewnętrznych i wewnętrznych.

To między innymi:

  • wcześniactwo i związane z nim komplikacje: dysplazja oskrzelowo-płucna wymagająca przedłużonej wentylacji mechanicznej, utrzymujące się niskie ciśnienie krwi, ciężki zespół zaburzeń oddychania, ciężkie epizody bezdechów i bradykardii, utrzymujący się przetrwały przewód Botalla,
  • infekcje matki w czasie ciąży, które mogą przeniknąć przez łożysko i zaatakować płód (np. różyczka, toksoplazmoza, opryszczka, cytomegalia),
  • niedociśnienie,
  • niedotlenienie okołoporodowe,
  • hipokarbia lub nadmierna wentylacja,
  • umiarkowany lub ciężki krwotok śródkomorowy,
  • długa resuscytacja noworodka po porodzie,
  • bezdechy i bradykardia,
  • niewydolność oddechowa.

3. Objawy i skutki leukomalacji okołokomorowej

Leukomalacja okołokomorowa może nie dawać żadnych objawów, czasem symptomy pojawiają się wraz z rozwojem dziecka. W pierwszych dniach lub tygodniach po narodzinach mogą manifestować się różne objawy neurologiczne, takie jak drgawki czy wiotkość tułowia i nóg. Po kilku miesiącach życia często obserwuje się opóźnienie rozwojowe: nietrzymanie główki, słabe napięcie mięśni, sztywność ramion i nóg.

Leukomalacja okołokomorowa ma różny stopień nasilenia, zależny od stopnia uszkodzenia tkanek mózgu. Klasyfikacja PVL opiera się na ocenie obrazu USG i innych cechach klinicznych. Dzieli się na 4 stopnie zaawansowania. Ciężka leukomalacja okołokomorowa oznacza grupy większych torbieli lub torbiele po obu stronach mózgu. Niewielkie uszkodzenie mózgu zazwyczaj skutkuje łagodnymi upośledzeniami.

W przypadku niewłaściwego rozpoznania i leczenia leukomalacja okołokomorowa może mieć poważne konsekwencje. Zdarza się, że pojawiają się powikłania, takie jak:

4. Rozpoznanie i leczenie leukomalacji okołokomorowej

W diagnostyce leukomalacji okołokomorowej wykorzystuje się badania obrazowe głowy, takie jak badanie ultrasonograficzne (USG), tomografia komputerowa (TK) i rezonans magnetyczny (MR). Badania ultrasonograficzne (USG) przez ciemiączko są standardowo wykonywane u wszystkich noworodków urodzonych przed ukończeniem 32 tygodnia ciąży od pierwszych dni życia i powtarzane w okresie niemowlęcym. Zazwyczaj patologię wykrywa się w badaniu ultrasonograficznym zarówno przed wypisem noworodka ze szpitala, jak i później, kiedy dziecko ma kilka tygodni.

Leukomalacja okołokomorowa nie może zostać wyleczona, ponieważ niemożliwe jest odtworzenie zniszczonych tkanek mózgu. Sposób funkcjonowania dziecka jest w dużej mierze zależny od rozległości uszkodzenia oraz zajętego obszaru mózgu. Objawy uszkodzenia są leczone indywidualnie.

Nie czekaj na wizytę u lekarza. Skorzystaj z konsultacji u specjalistów z całej Polski już dziś na abcZdrowie Znajdź lekarza.

Polecane dla Ciebie
Komentarze
Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Pomocni lekarze
    Szukaj innego lekarza