Trwa ładowanie...

Hipochondria - przyczyny, objawy, leczenie, kim jest hipochondryk

Hipochondria to nie wyimaginowana choroba, ale zaburzenie somatoformiczne, zaliczane do grupy silnych nerwic. Hipochondria przejawia się poczuciem nieuzasadnionego stanu lękowego o własne zdrowie, przekonaniem o istnieniu ciężkiej choroby. Hipochondryk mimo zapewnień o dobrym stanie zdrowia, nie jest zdolny do zapanowania nad własnymi myślami i obawami.

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Diagnostyka chorób psychosomatycznych"

spis treści

1. Kim jest hipochondryk?

Słowo hipochondryk opisuje kogoś przesadnie zainteresowanego swoim zdrowiem. Na ogół wypowiada się je z politowaniem i zniecierpliwieniem. Tymczasem hipochondria jest schorzeniem zaliczanym do silnych nerwic i może być powodem ogromnego cierpienia dotkniętych nim osób.

Liczne dolegliwości, na jakie skarżą się hipochondrycy, mają nieraz zmienny i krótkotrwały charakter. Bywają jednak i takie, które są bardzo utrwalone. Hipochondryk to przykład chorego, który jest jednym z dowodów na wzajemne oddziaływanie psychiki i ciała.

Nerwica hipochondryczna – bo również tym mianem określa się hipochondrię – przejawia się przekonaniem o uczuciu bólu, zlokalizowanym w różnych częściach ciała, który nie jest spowodowany żadną chorobą somatyczną.

Często bywa tak, że hipochondryk ucieka w chorobę, co spowodowane jest niepowodzeniami lub brakiem satysfakcji życiowej. Zaburzenie nerwicowe u hipochondryka rzadko występuje samodzielnie, częściej towarzyszy na przykład depresji.

Zdiagnozowanie hipochondryka jest bardzo trudne i trwa dość długo. Poprzedza je wiele badań, które prowadzą do powstania swoistego błędnego koła. Lekarz, by zlokalizować źródło odczuwanego przez hipochondryka bólu, zaleca przeprowadzenie szczegółowych badań.

W efekcie pacjent, zauważając troskę lekarza, nabiera pewności, że rzeczywiście jest ciężko chory. Takie postępowanie prowadzi do utrwalenia hipochondrii jako zaburzenia jatrogennego, czyli takiego, które jest spowodowane leczeniem.

Pacjent hipochondryk jest uważany za szczególnie ciężki przypadek. Lekarze, wiedząc, że nie są w stanie pomóc ludziom z nerwicą hipochondryczną, bagatelizują ich skargi i ciągłe próby odnalezienia w sobie choroby.

Bywa i tak, że personel medyczny jest po prostu zmęczony takimi natrętnymi pacjentami, jakimi są hipochondrycy. W takiej sytuacji istnieje ryzyko przegapienia jakiegoś rzeczywistego schorzenia.

Życie lekarza "od kulis”. Oto najbardziej irytujące zachowania pacjentów!
Życie lekarza "od kulis”. Oto najbardziej irytujące zachowania pacjentów! [7 zdjęć]

W swojej pracy lekarze stykają się z najróżniejszymi typami pacjentów oraz zachowaniami, z którymi muszą...

zobacz galerię

2. Przyczyny hipochondrii

U hipochondryka występują dolegliwości somatyczne, które nie mają podstaw organicznych. Mimo iż lekarze stwierdzają, że hipochondryk jest zdrowy fizycznie, domaga się on kolejnych badań, które dostarczą informacji na temat przyczyn wystąpienia dolegliwości.

Należy przy tym dodać, że odczuwany przez hipochondryka dyskomfort nie jest tylko wytworem jego wyobraźni. Na powstanie hipochondrii wpływ mogą mieć wpływ zaburzenia percepcji własnego ciała, dotyczące zwłaszcza sfery seksualnej chorego, np. podczas dojrzewania oraz przekwitania.

Mają związek z brakiem satysfakcji z życia seksualnego oraz z zachwianym poczuciem własnej płci (niekiedy zaburzenia obrazu własnego ciała to wynik zbyt dużej koncentracji na swoim ciele w okresie dzieciństwa).

Inną przyczyną mogą być korzyści, które płyną z bycia hipochondrykiem – przyjęcie roli chorego może stanowić rodzaj tarczy przed niepowodzeniami i sposób na wzbudzenie w bliskich większego zainteresowania i troskliwości, chorzy zwykle są nieświadomi tych mechanizmów.

Hipochondria może wynikać również z typu osobowości lękowej – dolegliwości mogą być sposobem na podświadome ukaranie się za popełnione błędy.

3. Objawy hipochondrii

Objawy u hipochondryka mogą nasilać się zarówno w przypadku, gdy lekarze zachowują się zbyt skrupulatnie, szukając przyczyn wystąpienia dolegliwości, jak i wtedy, gdy lekceważą problemy pacjenta. Objawy nerwicowe zwykle stają się bardziej dokuczliwe, gdy chory spotyka się z zarzutem, że symuluje chorobę.

Objawy występujące u hipochondryka są następujące:

  • niepokój lub lęk,
  • dolegliwości bólowe,
  • zbytnie zainteresowanie funkcjonowaniem ciała,
  • poczucie choroby.

Z jednej strony hipochondryk odczuwa strach i lęk przed chorobą, z drugiej przez cały czas ma poczucie, że jest chory. Hipochondryk odczuwa niepokój na myśl o poważnej chorobie, a w niektórych przypadkach jest przekonany, że już ją ma.

Brak konkretnych informacji na temat tego, co mu dolega, sprawia, że za wszelką cenę chce poddać się badaniom i wyjaśnić przyczynę swoich dolegliwości. Diagnoza choroby staje się dla niego celem wszelkich działań.

Czasami lęk przed chorobą u hipochondryka ma charakter fobii, np. przed zachorowaniem na AIDS. Dolegliwości u hipochondryka występują na krótko w różnych miejscach. Rzadko zdarza się, by miały związek z rzeczywistymi zaburzeniami narządów, ale ból może być bardzo silny.

Im dłużej hipochondryk nie zna przyczyny swoich dolegliwości, tym większy lęk odczuwa. Wówczas koncentracja hipochondryka na swoim ciele staje się coraz większa, zaczyna obserwować ruchy jelit, wsłuchiwać się w pracę serca, a także zastanawiać się, czy dana potrawa mu nie zaszkodzi.

4. Leczenie hipochondrii

Dotychczas nie udało się ustalić konkretnych przyczyn dolegliwości u hipochondryka. Przypuszcza się jednak, że mogą być one efektem odwrócenia zainteresowania od świata zewnętrznego i skierowania go na własną osobę.

Hipochondria może też być wyrazem poczucia winy i potrzeby karania się lub przemieszczenia lęku, spowodowanym niezaspokojeniem potrzeby miłości. Za przyczynę dolegliwości u hipochondryka uważa się również psychiczne wstrząsy w dzieciństwie, wynikające z przedwczesnej śmierci, bądź ciężkiej choroby w rodzinie.

W leczeniu hipochondryka najważniejsze jest odwrócenie uwagi pacjenta od jego dolegliwości. Poprzez rozmowę na tematy inne niż zdrowotne lekarz może lepiej zrozumieć hipochondryka i potencjalne przyczyny jego dolegliwości.

Nawet kiedy hipochondrycy dostają leki, niektórzy nie stosują ich w obawie przed skutkami ubocznymi. Hipochondria to choroba, która potrafi uprzykrzyć życie, chory żyje w ciągłym stresie. Nie tylko odczuwa dolegliwości bólowe, ale i nie wie, na jaką cierpi chorobę.

Hipochondrycy często spotykają się z niezrozumieniem otoczenia i lekarzy. Z drugiej strony, choroba pozwala im uciec od problemów życia codziennego i skutecznie wzbudzać współczucie innych.

Uświadomienie sobie mechanizmów, którymi rządzi się nerwica hipochondryczna, jest niezbędne, by wyjść z tej choroby. Wówczas objawy nerwicy mogą ustąpić. Leczenie hipochondrii utrudniają dwie podstawowe rzeczy.

Po pierwsze, hipochondryk jest głęboko przekonany o tym, że jego dolegliwości wynikają z choroby ciała i dlatego nie akceptuje sugestii lekarza o konieczności psychoterapii indywidualnej lub rozmowy z psychiatrą.

Po drugie, zachowania u hipochondryka, choć nieakceptowane społecznie, pomagają pacjentowi zachować pewien rodzaj równowagi psychicznej. Próby usunięcia przyczyn jego dolegliwości są odbierane jako usiłowanie zaburzenia tej równowagi.

Korzystne efekty w leczeniu hipochondrii zanotowano dzięki stosowaniu środków antydepresyjnych. Częściej jednak hipochondryków poddaje się psychoterapii behawioralno-poznawczej. Działania terapeutyczne przy hipochondrii mają na celu wytworzenie u hipochondryka nowego podejścia do choroby i reagowania na nią.

Zobacz także:

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.